سهم ما در مقابله با جنگ نرم......

اين طرح اولين بار در زمان رياست جمهوري «جرج بوش» مطرح شده بود كه بعدها با عنوان «بازي هاي المپيك» شناخته شد. دولت آمريكا براي طراحي و فعال كردن اين بدافزار(ويروس) همكاري گسترده اي با سازمان اطلاعاتي رژيم صهيونيستي(موساد) داشت.

اما گزارش نيويورك تايمز در حالي منتشر شد كه يك هفته بيشتر از نفوذ بدافزار رايانه اي با عنوان «فليم» يا «شعله» در ايران نگذشته بود. بدافزاري كه به گفته كارشناسان، كدهاي ويروس آن 20 بار بيشتر از استاكس نت و 100 بار بيشتر از بدافزار هاي معمول در سرقت اطلاعات اينترنتي قدرت دارد.
محققان با بررسي فليم دريافتند كه اين ابزار خرابكارانه با استاكس نت بي ارتباط نبوده و هر دو از يك ريشه برخاسته اند.آنها بدافزار فليم را مستقيماً به استاكس نت مربوط مي دانند.

شواهد نشان مي دهد كه ظهور استاكس نت و كمي بعد از آن فليم از وقوع يك دوره جنگ سايبري و حملات شديد به اهداف گوناگوني در جمهوري اسلامي ايران خبر مي دهد كه شايد سال ها طول بكشد.

حمله به سايت وزارت نفت و اخيراً هم حمله به سايت بانك مركزي نمونه هايي از تلاش هايي است كه با پشتيباني دولت آمريكا صورت مي گيرد، لذا نفوذ در فضاي سايبري يكي از اهداف اصلي دشمنان در مقابله نرم با جمهوري اسلامي است و اين موضوع براي آنها آنقدر حائز اهميت است كه اتاق فرماندهي آن توسط رئيس جمهور آمريكا هدايت مي شود.

همانطور كه گفته شد، در سال گذشته شاهد حمله بدافزار استاكس نت بوديم كه انتظار دشمنان اين بود كه در زمينه هسته اي كار ما را مختل كرده و متوقف كنند، اما هيچ گونه توقفي در فعاليت هاي هسته اي اتفاق نيفتاد و كارشناسان سايبري با شناسايي آن، جلوي اهداف طراحان آن را سد كردند. در اين مدت تمام تهاجمات سايبري دشمن رصد شد و اثرات تهديدها كاهش يافت و يا به صفر رسيد.

اين نشان دهنده توان دفاعي بالاي متخصصان كشورمان در برابر حملات سايبري است. تا جايي كه اخيراً انديشكده «هريتيج» در مطلبي با بيان اينكه ايران دشمن پيشرفته سايبري آمريكاست، به اقدامات ايران در فضاي سايبر پرداخته و تأكيد كرده است: «ايران با استفاده از هر نوع سلاح سايبري و ارتباطاتي موجود در زرادخانه خود نشان داده است كه يك دشمن سايبري برجسته بوده و نبايد ناديده انگاشته شود. ما هم اكنون مي دانيم كه توانمندي هاي سايبري آمريكا مي توانند به سيستم هاي محافظت شده ايران ضربه بزنند، اما بايد بتوانيم از خود محافظت كرده و به مردم ايران، دسترسي داشته باشيم.»

پيداست كه موفقيت هاي جمهوري اسلامي در مقابله با جنگ سايبري دشمن آنان را در اين جبهه نيز همچون جبهه هاي ديگر زمين گير كرده اما با توجه به گسترش فضاي سايبري و شبكه هاي ارتباطي و تهديداتي كه در اين زمينه وجود دارد، قطعاً نيازمند تدوين دكترين و راهكار در زمينه فضاي سايبري هستيم، چرا كه كشورهايي چون آمريكا ساختار دفاع سايبري شكل داده اند و با برتري فناوري خود قطعاً به اين ميزان بسنده نخواهند كرد و در اين جبهه خواهند تاخت. موضوع مهم اين است كه سازوكارهاي دفاع سايبري را طوري تدوين كنيم كه بتوانيم در آينده و در برابر هجمه هاي جديد هم قابليت دفاع داشته باشيم، چرا كه تجربه 33 ساله نشان داده بايد مدام منتظر گشوده شدن جبهه هاي جديد از سوي دشمنان انقلاب اسلامي باشيم.

سخن آخر اين كه نقش مراكزي چون وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات، سازمان پدافند غيرعامل و مركز بررسي جرايم سازمان يافته(سپاه) و... به عنوان قرارگاه هاي جنگ سايبري و افسران و سربازان جنگ نرم در حوزه مجازي و سايبري اهميت بالايي دارد تا با تجهيز خود به دانش روز از سنگرهاي جمهوري اسلامي جانانه پاسداري كنند.